വീക്ഷണം

  ക്രൈസ്തവ ലോകത്തു ഇന്നു പരന്നു പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു മാരക വ്യാധിയാണ് വിശ്വാസം എന്നതിനെ സംബന്ധിച്ച തെറ്റിദ്ധാരണകൾ. ഇതിന്റെ ദൂഷ്യ വശങ്ങളിൽ ചിലതു ചൂണ്ടി കാണിക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ് ഈ വരികൾ. വിഷയത്തിലേക്കു കടക്കുന്നതിനു മുമ്പെ ഒരു സംഭവ കഥ പറയട്ടെ. വിഷയത്തിന്റെ ഗൌരവം മനസ്സിലാക്കാൻ ഇതു സഹായിച്ചേക്കും. എന്റെ ഒരു ആത്മീയ സഹോദരന്റെ അമ്മ ഈയിടെ മരിച്ചു. മരണവും ശവസംസ്കാരവും കഴിഞ്ഞ ശേഷമാണ് ഞാൻ മരണകാരണം എന്തായിരുന്നു എന്നു ഞാൻ അന്വേഷിച്ചത്. അതു കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. 70 വയസ്സു കഴിഞ്ഞ ആ അമ്മ സാധാരണ കഴിക്കുന്ന മരുന്നും , ഭക്ഷണവും വെടിഞ്ഞ് ഉപവസിച്ചാണ് മരിച്ചത്. ചെറിയ തോതിൽ ദുഷ് സ്വഭാവങ്ങളുള്ള തന്റെ മകന്റെയും , കൊച്ചുമകന്റെയും മാനസാന്തരം ഉണ്ടാകുന്നതു വരെ ഉപവസിച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കും എന്ന തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നതാണ് മരണകാരണം. മരണം വരെ ഉപവസിക്കും എന്നു സത്യാഗ്രഹക്കാർ പറയുന്നതു നിങ്ങൾ കേട്ടു കാണും. പക്ഷെ ദൈവത്തെ താൻ പിടിച്ചിടത്തു കൊണ്ടു വരാനായി ഉപവസിച്ചു മരിച്ചവരെ കുറിച്ചു കേട്ടിട്ടുണ്ടോ. എന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അവർ വിശ്വാസത്തിലല്ല , വാശിയിലാണ് അന്ത്യം കൈക്കൊണ്ടത്. ഇതാണ് ഇന്നു പലർക്കും വിശ്വാസം. അതായത് ...

  ലൂസിക്ക് (യഥാർത്ഥ പേരല്ല) വൻകുടലിൽ കാൻസർ   ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു ദുഃഖവാർത്ത ഞാൻ അറിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ 26 വർഷമായി. അവളുടെ അമ്മ മരിച്ചത് ഇതേ രോഗം ബാധിച്ചിട്ടാണ് എന്നതു കൊണ്ട് ഇതു ജനിതകമായ രോഗമാണെന്നും അതു കൊണ്ടു തന്നെ ലൂസി ഇതു അതിജീവിക്കാനുള്ള സാധ്യത തീരെയില്ലെന്നും ഞങ്ങളെല്ലാം കരുതി. മിക്കവാറും എല്ലാ ഡോക്ടർമാരുടേയും അഭിപ്രായം അതു തന്നെയായിരുന്നു. ലൂസിക്ക് 40 വയസ്സായിട്ടില്ല. രോഗവിവരം അറിഞ്ഞപ്പോഴേ അവളുടെ സ്നേഹവാനായ ഭർത്താവ് തകർന്നു പോയി. അതു തന്നെയായിരുന്നു അവളുടെ കൗമാരക്കാരായ രണ്ടു ആൺകുട്ടികളുടേയും അവസ്ഥ. ഞാൻ ഉൾപ്പെട്ട ഒരു പ്രാർത്ഥനാ ഗ്രൂപ്പിലെ അംഗമായിരുന്നു അവൾ. അതിനാൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനാ സംഘം അവൾക്കായി നിരവധി ആഴ്ചകൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഗ്രൂപ്പ് കൂടുമ്പോൾ മാത്രമല്ല ഓരോരുത്തരും അവരുടെ വ്യക്തിപരമായ പ്രാർത്ഥനയിൽ ദൈവത്തോട് ദിവസവും ദൈവത്തോട് ലൂസിയുടെ സൌഖ്യത്തിനു വേണ്ടി അപേക്ഷിച്ചു. ചുരുങ്ങിയ ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ ഞാൻ നാലു വർഷത്തെ വിദേശവാസം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ എന്റെ ഇന്ത്യയിലേക്കു മടങ്ങി. ഏതാനും വർഷങ്ങൾ കൂടി ഞാൻ കാൻസർ രോഗിയായ എന്റെ സഹോദരിക്കു വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചു. പിന്നീടുള്ള ദീർഘ വർഷങ്ങളിൽ എന...